VALKENIERSHOF IS EINDELIJK VERHUISD!

Na een jaar hard werken kunnen we wonen, werken en genieten in de polder.

                                                                                                                     verhuisfoto

Aan het eind van deze zomer was het dan zover...................verhuizen!

Waar we nu wonen hebben we veel meer ruimte dan voorheen, het is misschien niet het mooiste plekje van Nederland maar, geloof me, voor ons is het geweldig hier!

We hebben zeeën van ruimte om ons heen, super voor de roofvogels, hoge luchten met prachtige wolken, we zien de zon opkomen en ondergaan hier, wat wil een mens nog meer?

Na een jaar hard werken konden we eindelijk verhuizen. Het terrein was erg verwaarloosd dus alles moest op de schop, letterlijk en figuurlijk. Er moesten plannen gemaakt worden, waar komen de volières, hoe worden ze gerealiseerd en waar gaan we de roofvogels trainen. Er is geen beschutting om ons heen, alleen maar enorme open polders met in het seizoen graan, vlas, aardappelen, bonen, bieten enz. In de winter zeeën van klei, wij moesten dus voor beschutting zorgen.

Ten eerste voor het weer. Voor de wind, die altijd aanwezig is, zachte briesjes in de zomer en gure stormen in herfst en winter. Voor de regen, hagel en sneeuw waar we in Nederland ook mee te maken hebben. En niet te vergeten de kou in de winter.

Voor de zon. Want het kan hier ook erg warm zijn in de zomer in de brandende zon. De zomer van 2009 heeft ons dat weer doen beseffen. Er is erg veel zweet geproduceerd tijdens de bouw van de volières.

Ten tweede voor de roofdieren om ons heen, en dan vooral voor de vos. De sporen van de vos zagen we op ons terrein, toen we bezig waren met de bouw van de volières, in het zand bij de volières. Iedere nacht kwam hij even kijken hoe we vorderden. Bij de buren is hij op bezoek geweest in het kippenhok met dramatische gevolgen. U begrijpt, die vos willen we hier niet in de volières zien.!!!

Er was dus veel om over na te denken en te informeren bij deez en gene. Dankzij de informatie van vrienden, familie, valkeniers en bedrijven kwamen we tot een beeld hoe het moest worden. Toch werd dat tijdens de bouw nog regelmatig bijgesteld, het kon altijd nog beter.

Intussen gingen de roofvogel-demonstraties, trouwringen aanvliegen, workshops, en alle andere aktiviteiten gewoon door. Door dit alles liep de planning van de bouw uit de hand. Het duurde langer voor alles klaar was dan we gepland hadden. Want natuurlijk ging er ook wel eens iets mis en hadden we teleurstellingen te verwerken.

We hebben keihard gewerkt, iedere minuut dat we vrij waren aan het realiseren van onze droom.

Het heeft bloed, zweet en tranen gekost en zonder de hulp van familie en vrienden hadden we het niet gered. Daarvoor onze oprechte dank!!!

Nu wonen we in de polder met onze roofvogels en honden. Alles heeft een eigen, veilige plek, we hebben ruimte om onze vogels te trainen, ruimte om te leven en ruimte om van te genieten.


Marina in kruiwagen
foto's Hans van Agen