DAG VAN EEN VALKENIER 3

Valk gaat omhoog op thermiek, tijdens roofvogeldemonstratie, en vertrekt.


Zondag een roofvogeldemonstratie voor een groep mensen, dichtbij huis. Een leuke enthousiaste groep, ze hadden er zin in en wij ook.
Natuurlijk speelde het weer hier ook een grote rol in.
Een heerlijke, warme en zonnige dag. Zo’n eerste warme zomerdag, met veel thermiek.
Voor diegene die niet weet wat thermiek is, dit is opstijgende warme lucht waar roofvogels gebruik van maken om op te stijgen zonder dat het hun energie kost. En aangezien wij met roofvogels werken hadden we hier natuurlijk mee te maken.

Europese oehoe in vlucht.

foto Marcel van Balkom.


De demonstratie ging voorspoedig, de kerkuil deed het fantastisch, de woestijnbuizerd wist niet van ophouden, onze kuifcaracara rende zo hard dat ik hem niet bij kon houden, de Europese oehoe was enorm aanwezig zoals altijd, alleen de kleine steenuil had wat bedenkingen om te vliegen, omdat er een grote, wilde roofvogel boven ons het luchtruim onveilig maakte. En zij dacht; "ik vliegen........? mooi niet! Veel te gevaarlijk" Toch heeft ze haar angst overwonnen en kwam een paar keer op de handschoen wat meer dan voldoende was.

Kyran voor vertrek.

                                                                                                                        

Alles ging dus voorspoedig tot mijn valk Kyran moest vliegen.
Ik weet na zoveel jaar vliegen met roofvogels dat ze houden van die thermiek, vooral valken , het gebeurt je ieder jaar wel een paar keer dat je staat te kijken hoe je valk jou, mij in dit geval, een loer draait, in plaats van, ik de valk.
Hij vloog eerst heel aardig boven ons maar begon al snel cirkelend omhoog te klimmen (heel mooi om te zien), reageerde niet op de loer en toen wist ik het al, dit is foute boel! Op zo’n moment kun je niets anders doen dan hem laten gaan en hopen dat hij er van geniet.

Hij ging cirkelend omhoog en dreef met de wind mee, verdween als een stipje, af en toe tussen de wolken tot hij uit het zicht was. Met gemengde gevoelens stond ik te kijken, het is prachtig om te zien hoe je valk zijn natuur volgt, aan de andere kant ging hij wel ERG hoog en weet je niet hoe het afloopt.

Kyran in vlucht.
foto Marcel van Balkom


Gelukkig heb ik dit al vaker meegemaakt en tot nu toe is dat altijd goed afgelopen dus ik was niet meteen in paniek. We gaan hem gewoon zoeken!
Na 20 tot 25 minuten, het publiek bleef kijken en vragen stellen, dit was natuurlijk superspannend, wilde ik gaan rijden om hem te zoeken.
Maar ineens riep iemand: "daar vliegt de valk!" Tegelijkertijd vlogen er 2 verschrikte ganzen op, en inderdaad............. daar was hij weer!!! Hij kwam gewoon terug! Super!

Iedereen was verbaasd, ik ook, want als ze zo ver weg zijn verwacht je ze niet direkt terug, het zijn tenslotte geen duiven.
Ik haalde hem binnen op de loer en mijn valk kreeg applaus, ik vond dat hij dat ook verdiend had.

Voor mij is het vertrouwen wat ik al in mijn valk had vanmiddag enorm gegroeid.
Na een heerlijke beloning, in de vorm van kuikens heb ik hem in de auto gezet en zijn we naar huis gegaan.

Dit bewijst volgens mij dat er wel degelijk sprake is van een vertrouwensband tussen mens en dier, hij heeft mij niet nodig maar komt toch vrijwillig terug op de handschoen.
Voor mij kon de dag niet meer stuk!!!

marina met Kyran

foto Louis Drent.

En morgen vlieg ik hem weer, heerlijk!